Amerykańska norma dotycząca ryzyka pożarów i wybuchów pyłów i zapylenia

normanfpa
Przeglądając Internet w poszukiwaniu informacji o wybuchowości pyłów natknąłem się na amerykańską normę NFPA 654, dotyczącą ryzyka pożarów i wybuchów pyłów palnych. Norma została opracowana przez National Fire Protection Association w latach dziewięćdziesiątych, a obecna edycja datowana jest na 2006. W przygotowaniu znajduje się edycja 2011, która ma poszerzyć zakres tematyczny o nowe elementy. Norma opisuje zasady projektowania budynków i instalacji narażonych na pożar lub wybuch pyłów CIA stałych. Opisane są w niej też zasady postępowania z pyłami, zalecenia dotyczące usuwania pyłów i wymagania techniczne dotyczące instalacji odpylania. Jest to na pewno źródło wielu istotnych informacji i wskazówek, które mogą pomóc uniknąć zapalenia lub wybuchu pyłu.
Normę można kupić bezpośrednio w sklepie internetowym NFPA, do którego prowadzi poniższy link.

NFPA 654 Standard for the Prevention of Fire and Dust Explosions from the Manufacturing, Processing, and Handling of Combustible Particulate Solids 2006 Edition

Norma NFPA 654 nie obowiązuje w Polsce, ale przestrzeganie zawartych w niej zaleceń na pewno nie zaszkodzi.

Odpylanie, pyły, o co w tym chodzi?

pyly2

Pyły to potoczna nazwa drobin ciał stałych, a czasami cieczy, zawieszonych w gazie. Najczęściej stykamy się z zapyleniem w powietrzu atmosferycznym. Nazwa ?pył? odnosi się do samej frakcji stałej, co stanowi podstawową różnicę w porównaniu z pojęciem ?aerozol?. Aerozol oznacza bowiem mieszaninę gazu z pyłem lub cieczą, czyli łącznie frakcję gazową i stałą.

W językach obcych spotykamy bardzo różne nazwy i terminologie, częściowo nakładające się na siebie. W angielskim najczęściej przyjął się termin Particulate Matter ale spotykane są również terminy dust, smoke, spray, fume, fly-ash. W języku niemieckim spotykamy wyrażenia Staub, Flugasche, rauchdampf. W języku francuskim mamy terminy poussiere, fumee de combustion czy ogólnie fumee.

Istnieje bardzo wiele źródeł pylenia: naturalne i te zależne od człowieka czyli antropogeniczne, związane z produkcją, transportem czy energetyką. Pomimo tego, że pylenie towarzyszyło od zarania pewnym formom działalności człowieka ? pozyskiwaniu węgla, produkcji materiałów budowlanych, obróbce mechanicznej materiałów, czy obecnie transportowi samochodowemu, przed nami stoi zadanie uzmysłowienia sobie negatywnych skutków zapylenia i ograniczenia ilości emisji pyłów, ponieważ zanieczyszczają środowisko naturalne.

Każdy z rodzajów pyłów ma swoją specyfikę rozumianą jako skład chemiczny, rozmiary czy inne cechy fizyko-chemiczne.

Odpylanie,czyli eliminacja pyłów z powietrza zachodzi na kilka sposobów, dzięki wielu procesom. Jednym z najprostszych z nich jest naturalne osiadanie (sedymentacja). Prędkośc sedymentacji zależy od masy i wymiarów cząstki. Kolejnym procesem naturalnego odpylania jest osiadanie cząstek stałych wskutek opadów deszczu (nie dotyczy najmniejszych frakcji). Przemysł stosuje wiele metod ograniczania emisji zanieczyszczeń powietrza, (w szczególności odpylania) za pomocą urządzeń takich jak filtry, skrubery, a ostatnio nowoczesne technologie oparte na wytwarzaniu mgły. Trzeba jednak pamiętać, że monitoring pyłów i skutków ich usuwania dalej się rozwija, zatem być może w przyszłości bedą potrzebne jeszcze bardziej radykalne działania.

Odpylanie jako dziedzina wiedzy ma przed sobą wielką przyszłość, ze względu na katastrofalne skutki jakie zapylenie powietrza niesie dla zdrowia ludzi i zwierząt. Niewielkie niewidzialne gołym okiem cząstki wnikają do organizmów żywych wdychane razem z powietrzem. Niosą ze sobą szereg toksycznych substancji, które podróżują po całym organizmie docierając nawet do mózgu. Uwalniają swój toksyczny ładunek powodując schorzenia takie jak choroby układu krążenia, układu oddechowego i inne. Koszty społeczne z tym związane są poważnym problemem społecznym i siłą napędową rozwóju wiedzy o odpylaniu.

Skontaktuj się mailowo w sprawie tego materiału:[contact-form 2 “kontakt z autorem”]